Bel me op: 030-6701184

De pionierskaart het spannende vervolg

Zou ik mijn borgsom van f. 30,– er nou al uit hebben, vroeg ik me laatst af. Met de korting op de strippenkaart kom ik er niet, maar een paar ritjes in de taxi hebben er waarschijnlijk voor gezorgd dat ik mijn borg er nu uit heb, dus ben ik op weg naar de uiteindelijke besteding van mijn door het rijk gesubsidieerde tweeduizend gulden.

Uit de toon van het voorgaande merkt u waarschijnlijk wel dat ik zo mijn bedenkingen heb over het nut van deze kaart. Al eerder schreef ik dat er een duizendtal administratieve handelingen moeten geschieden vooraleer de korting van de strippenkaart tot stand kan komen. Al meerdere malen heb ik het genoegen mogen smaken dat de man achter het loket zei: ‘laat die kaart maar zitten, dat is allemaal veel te moeilijk, we doen het wel anders. Ik kon de kaart in mijn portemonnee houden en haal op deze manier nooit die tweeduizend gulden die ik dit jaar mag besteden. Nou moet ik toegeven dat ik meestal met de bus reis en dat ik – mocht ik steeds gebruik blijven maken van de pionierskaart – ongeveer vier keer de aarde om kan voordat ik alle korting heb opgesoupeerd. Dit jaar zal dat er waarschijnlijk niet van komen.

Het wijkcentrum meldde trots dat er al 500 kaarten zijn verstrekt en meet daarmee het resultaat af. Vijfhonderd kaarten is veel, dus de pionierskaart is een succes. Ik daarentegen denk dat mensen heel snel geneigd zijn een kortingskaart af te halen. Alleen al de belofte dat iets voordeliger kan zijn als je de kaart trekt is voldoende om de tocht naar het wijkcentrum te maken. Pas later wordt duidelijk dat de korting juist bij populaire vervoermiddelen als de bus, nihil is en dat de kaart waarschijnlijk ergens achter in de portemonnee of onderin de la zal belanden.

Ik zou nu weleens willen weten hoeveel mensen de kaart al hebben laten opwaarderen. De kaart is geladen met een kwart van de jaarwaarde, en als de kaart echt een succes is moeten er inmiddels behoorlijk wat mensen langs zijn geweest voor het bijladen. Misschien een ideetje voor een journalist om hier eens naar te vragen! Persoonlijk denk ik het antwoord wel te weten. Slechts bitterweinig kaarthouders maken gebruik van de mogelijkheden. Het zal dus wel blijven bij de familie die alle kinderen met de taxi van en naar school laat brengen en nog een paar anderen die flink met dit vervoermiddel reizen, want al die anderen krijgen die kwart  nooit op, van zijn leven niet, laat staan dat ze moeten bijladen. Kan je de kaart dan nog een succes noemen, zeker weten van niet… het is symbolisch beleid en meer niet.