Bel me op: 030-6701184

Els of knotwilg

Er zijn de afgelopen weken behoorlijk wat bomen geplant in onze wijk. In nagenoeg iedere straat is wel enige groenvoorziening te vinden. Mocht u weleens door de wijk lopen, dan is u misschien opgevallen dat er een laantje is waar nog helemaal niets staat en dat klopt, langs de Zuid-oostraklaan staat niets. Eerder heb ik al melding gemaakt van ons conflict met de landschapsarchitect. Deze wilde elzen langs de kant van onze zogenaamde zwetsloot hebben, maar wij – de bewoners – vinden dat zulke duffe bomen en stelden voor knotwilgen te planten.

De landschapsarchitect besloot te kiezen voor elzen met het argument dat de straten die in oost-westrichting lopen, naar voorbeeld van de Groenedijk, knotwilgen zouden krijgen en de straten in noord-zuid een andere aanplant. Onze straat loopt noord-zuid, dus geen knotwilgen.

Verder maakte hij nog melding van een brandweervoorschrift. Als er knotwilgen geplant worden, moeten deze dichter bij elkaar staan dan elzen en wordt de ruimte tussen de bomen minder dan acht meter, hetgeen niet zou worden toegestaan door de brandweer.

Het oost-westargument werd prachtig onderuit gehaald door mijn buurman Jan Kingma. Die merkte tijdens een telefoongesprek met de architect op dat er langs de Langerakbaan dan zeker wel knotwilgen zouden komen. Deze baan loopt immers in oost-westelijke richting. Nou dat klopte natuurlijk niet, dat ‘zou geen gezicht zijn ,’ zei de deskundige, maar ja hij had toch die oost-west verklaring verzonnen?

Wat betreft het brandweerpunt boekte buurman Jan  – hij had waarschijnlijk goede zin – nog een andere overwinning. Ik was in stilte volledig akkoord gegaan met het verbod van de brandweer, maar buurman Kingma dacht: ‘laat ik die lui eens bellen,’ en raadt eens wat: het maakt de brandweer helemaal niets uit op welke afstand de bomen staan, zij moeten over straat en niet door de bomen. Ze moesten er zelfs hartelijk om lachen. Daar ging argument twee van de landschapsarchitect. In dit soort zaken merk ik altijd dat we zo keurig zijn opgevoed en daardoor lijkt het of we automatisch neigen de argumentatie of de redenering van een deskundige te volgen. Het afgelopen jaar heb ik veel geleerd en merk ik dat hun woorden echt niet altijd kloppen en dat het dus waard is je nek goed uit te steken en de zaken zeer nauwkeurig te volgen.

Inmiddels zijn er brieven en e-mails geschreven  naar Burgemeester en Wethouders en weten we uit welingelichte bron dat de wethouder de landschapsarchitect om advies heeft verzocht. Zij is natuurlijk keurig op de hoogte gebracht van de zwakheid van zijn motieven en verder hebben we haar gemeld dat de gemeente als zij inspraak wil in ieder geval akkoord moet gaan met kleine verzoekjes als de soort van bomen. Dwarsliggen in dit soort gevallen motiveert de burger niet echt bij toekomstige verzoeken tot inspraak. Nu zijn we echt benieuwd wat de wethouder in haar enorme wijsheid zal beslissen. We wachten af.