Bel me op: 030-6701184

Uit het bed

De techniek staat voor niets, weer is er iets dat makkelijker is dan voorheen. Moest je eerst nog inloggen en achter je computer kruipen, nu kan je op je mobiel een tekst samenstellen en na een druk op de knop staat alles in een paar seconden op mijn site. Het is bespottelijk dat je tevreden kan zijn met zoiets simpels, maar zo lijkt het te werken.

De dagen zijn simpel in deze periode, er gebeurt niets spannends, het enige meldenswaardige is, dat het lichaam weigert mee te werken. Buiten schijnt de zon, zijn de temperaturen heerlijk. Alles nodigt uit tot naar buiten gaan, maar ik zit binnen met een hielspoor, de daarbij behorende pijn en twee krukken. Geen lekkere wandeling maar een pijnstiller en af en toe wat wiet in de verdamper, want het merendeel van de overige gewrichten begint er ook mee op te houden onder begeleiding van steken en mismoedigheid.

Het thema is BAH en dat zullen wij weten. ‘Het kan wel even gaan duren,’ zei de dokter hoopvol en de podo therapeut nam de uitspraak in herhaling.
Wat ik eraan doe? Niet veel, berusten en wel in de letterlijke zin. Zojuist heb ik de hond uitgelaten en nu lig ik op mijn nest, uitgeput van deze moedige handeling! Heerlijk, wat een pit zit er nog in deze oude heer, het verlangt naar meer, dat begrijpt u zeker wel. Ja… we worden oud en nu reeds sidder ik van angst bij het beeld van afnemende beweging en toenemende pijn. Oud worden is leuk, zeggen sommige idioten, ik zal mij niet zo snel hierover uit laten. We nemen het met de dag, dat lijkt mij het verstandigst!